مطعمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطعمة. [ م ُ ع َ م َ / م ُ ع ِ م َ ] (ع اِ) کمان بدان جهت که صاحب خود را صید میخوراند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کمان . (محیطالمحیط).
مطعمة. [ م ُ ع ِ م َ ] (ع اِ) سر حلقوم و تندی آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). غلصمة. (اقرب الموارد) (محیطالمحیط). و رجوع به غلصمة شود.
مطعمة. [ م ُطْ طَ ع ِ م َ ] (ع ص ) مؤنث مطعم . رجوع به مُطَعِّم و حواشی آن شود.