مطرف

(مُ رَ) [ ع. ] (اِ.) جامه‌ای که از خز دوخته باشند.<br>

(مُ رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو.

(مُ رَ) [ ع. ] (اِ.) جامه‌ای که از خز دوخته باشند.

مطرف . [ م ُ رَ / م ِ رَ ] (ع اِ) چادر خز چهارگوشه ٔ نگارین . ج، مطارف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چادر علم و غیره . (غیاث ). گلیم خز با علم . (السامی، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). گلیم خز به علم . ج، مطارف . (مهذب الاسماء). چهارگوشه ٔ نگارین . چادر خز منقش . رداء خز نگارین . ج، مطارف . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : چون راهبی که دو رخ او سال و ماه زرد وز مطرف کبود ردا کرده و ازار. کسایی . چو خورشید خنجر کشید از نیام پدید آمد آن مطرف زردفام . فردوسی . بود نیز نو مطرفی شاهوار ببسته ز دو سو به چوب استوار. اسدی . از ابر تیره لباس اهرمن و مطرف ادکن پوشید. (تاج المآثر). ◄ حجاب و پرده . (ناظم الاطباء). ◄ مطرف الایام ؛ ای مستأنف الایام . (منتهی الارب ). فعلته فی مطرف الایام ؛ آن کار را در روزهای تازه گذشته کردم . (ناظم الاطباء). و رجوع به معنی دوم ماده ٔ بعد شود.

مطرف . [ م ُ رِ ] (ع ص ) مال نو. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). مال مطرف ؛ مال نو. (مهذب الاسماء).

مطرف . [ م ُ طَرْ رَ ] (اِخ ) ابن مازن . رجوع به ابوایوب شود.