مضاعفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مضاعفة. [ م ُ ع َ ف َ ] (ع مص ) دوچندان یا زیاده کردن چیزی را و به طرف چیزی دوگونه آن چیزگردانیدن تا سه گونه گردد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). یکی را دو کردن و افزون کردن با کسی یا با چیزی . (دهار چ بنیاد فرهنگ ). ◄ زره را دوگونه حلقه بافتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زره را از دو حقله بافتن . (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) زره دوتار. (مهذب الاسماء). مؤنث مضاعف : درع مضاعفة، زره دوگانه حلقه بافته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). زره دوتو. (دهار چ بنیاد فرهنگ ). زره از دو حلقه بافته شده . (ناظم الاطباء).
مضاعفه . [ م ُ ع َ / ع ِ ف َ/ ف ِ ] (از ع، مص ) مضاعفة. دوچندان کردن چیزی را. - مضاعفه کردن ؛ دوبرابر و یا دوچندان کردن : کیست که فام دهد خدای را عز و جل فام نیکو، تا مضاعفه کند ورا و ثواب گرانمایه رساند به او. (تفسیر نسفی سوره ٔ ٥٧ آیه ٔ ١١).