مصید
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ یَ) [ ع. ] (اِ.) آلت صید جانوران، دام. ج. مصائد (مصاید).<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ یَ) [ ع. ] (اِ.) آلت صید جانوران، دام. ج. مصائد (مصاید).
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مصید. [ م ِص ْ ی َ ] (ع اِ) دام و آنچه بدان صید و شکار کنند. ج، مصاید. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). مصیدة.
مصید. [ م َ ] (ع ص ) صیدکرده شده و شکارشده . (ناظم الاطباء).