مشر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشر. [ م ِ ] (ع ص ) رجل مشر؛ مرد نیک سرخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مشر.[ م َ ] (ع مص ) ظاهر کردن چیزی را. (ناظم الاطباء).
مشر. [ م َ ش َ ] (ع ص ) مرد خرامان به ناز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).