مشب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشب . [ م ُ ش ِب ب / م ُ ش َب ب / م ِ ش َب ب ] (ع ص ) کهن سال از گاو و گوسفند. (از محیط المحیط). گاو کهن سال و پیر گاو دشتی و گوسفند . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء).
مشب . [ م ُ ش ِب ب ] (ع اِ) شیر بیشه . (ناظم الاطباء). اسد. (از اقرب الموارد) (محیط المحیط) (تاج العروس ).