فرهنگ لغت

مشاییط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مشاییط. [ م َ ] (ع ص، اِ) ج ِ مِشْیاط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). یقال : ناقة مشیاط و ابل مشاییط. (اقرب الموارد). رجوع به مشیاط شود.

معنی مشاییط | فرهنگ لغت