مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۹۵

مسعود که بود سعد سلمان پدرش جاییست که از چرخ گذشته است سرش آن باد چه گویی که سعادت پسرش دارد خبرش که گوید او را خبرش