مسعود سعد سلمان | دیوان اشعار | رباعیات | شماره ۱۷۲

مشکین کله تو گر شبست‌ای دلدار خورشید در او چرا گرفته ست قرار خیره ست در آن کله خرد را دیدار دیدار بلی خیره بود در شب تار