مسطبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مسطبة. [ م َ / م ِ طَ ب َ ] (ع اِ) سندان آهنگران و حدادها. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ چشمه ٔ انباشته . (منتهی الارب ). ◄ آبهای ریزان و مندفق . (از اقرب الموارد). ◄ دوکانچه ٔ کوفته و هموار که بر وی نشینند. (منتهی الارب ). دکان که بر آن نشینند. ◄ خان و کاروانسرای غریبان، و گویند جایی است که فقرا و سائلان در آن گرد می آیند. ◄ مجره . کهکشان . (از اقرب الموارد). مصطبة. (اقرب الموارد) (زمخشری ). ج، مَساطِب . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).