فرهنگ لغت

مسروفة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مسروفة. [ م َ ف َ ] (ع ص ) شاة مسروفة؛ گوسفند که گوش وی را از بیخ کنده باشند. (از اقرب الموارد). رجوع به مسروف و سرف شود.

معنی مسروفة | فرهنگ لغت