مستمیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمیل . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمالة. مایل و خم شونده . (از اقرب الموارد). ◄ عطف و توجه کسی را خواهنده . ◄ مایل کننده . (اقرب الموارد). رجوع به استمالة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستمیل . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمالة. مایل و خم شونده . (از اقرب الموارد). ◄ عطف و توجه کسی را خواهنده . ◄ مایل کننده . (اقرب الموارد). رجوع به استمالة شود.