مستمکل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستمکل . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استمکال . ازدواج کننده و زن گیرنده . (از اقرب الموارد). رجوع به استمکال شود.