مستل

مستل . [ م َ ت َ ] (ع اِ) راه تنگ . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

مستل . [ م ُ ت َل ل ] (ع ص ) نعت فاعلی و مفعولی از استلال . بیرون کشنده چیزی را از داخل چیزی دیگر چون شمشیر را از غلاف . (از اقرب الموارد). ◄ آنچه از داخل چیزی دیگر بیرون آورده شده باشد. (از اقرب الموارد). رجوع به استلال شود.