مستعیذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستعیذ. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعاذة. معتصم و پناه گیرنده به کسی یا چیزی . (اقرب الموارد). رجوع به استعاذة شود.