مستعید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مستعید. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعادة. عادت خویش کننده چیزی را. ◄ خواهنده ٔ اعاده و تکرار مطلبی . (اقرب الموارد). رجوع به استعادة شود.