مستذاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستذاق . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استذاقة. امر مستذاق ؛ کار مجرب و معلوم . (منتهی الارب ). رجوع به استذاقة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستذاق . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استذاقة. امر مستذاق ؛ کار مجرب و معلوم . (منتهی الارب ). رجوع به استذاقة شود.