مستدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستدین . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استدانة. وام گیرنده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). آنکه وام می خواهد و وام می گیرد. ◄ آنکه دادخواهی می کند. ◄ قاضی . (ناظم الاطباء). رجوع به استدانة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مستدین . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استدانة. وام گیرنده . (آنندراج ) (اقرب الموارد). آنکه وام می خواهد و وام می گیرد. ◄ آنکه دادخواهی می کند. ◄ قاضی . (ناظم الاطباء). رجوع به استدانة شود.