فرهنگ لغت

مست کاره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مست کاره . [ م َ رَ / رِ ] (ص مرکب ) همیشه مست و دائم الخمر. (ناظم الاطباء). مست کار. رجوع به مست کار شود. ◄ (اِ مرکب ) می انگبین . سَکَر. (زمخشری ).

معنی مست کاره | فرهنگ لغت