مست کار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مست کار. [ م َ ] (ص مرکب ) چیزی مسکر. (آنندراج ). مستی آورنده . ◄ دائم الخمر. (آنندراج ). مست کاره . و رجوع به مست کاره شود.