مزجد

مزجد. [ ] (اِخ ) احمدبن عمربن محمدبن عبدالرحمن بن قاضی یوسف . مشهور به مزجد و ملقب به شهاب الدین و گاهی صفی الدین کنیتش ابوالسرور. از مشاهیر محققین و اکابر فقهای شافعیه میباشد. از مصنفات اوست : ١- تجرید الزوائد و تفریب الفرائد. ٢- تحفة الطلاب . ٣- العباب المحیط بمعظم نصوص الشافعی و الاصحاب . ٤- منظومة الارشاد. وی در ماه ربیع الثانی سال ٩٣٠ هَ . ق . درسن ٨٣ سالگی در زبیدیه درگذشت . (از ریحانة الادب ).