مرزحة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرزحة. [ م ِ زَ ح َ ] (ع اِ) مرزح . چوبی که زیر رز نهند. (از متن اللغة). رجوع به مِرزح شود.