مرزجوینده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرزجوینده . [ م َ ی َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) جهانجوی . شاهی طلب : کنون پیش برترمنش بنده ای سپهبدسری مرزجوینده ای . فردوسی .