مرافید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرافید. [ م َ ] (ع ص، اِ) گوسپندان که شیر خشک نکنند در تابستان و زمستان . (از منتهی الارب ). گوسفندانی در هر فصلی شیر دهند. (ناظم الاطباء). گوسپندی که در تابستان و زمستان شیرش قطع نشود. (از اقرب الموارد). رجوع به مُرافِد شود.