مدبیة

مدبیة. [ م ُ ی َ ] (ع ص )ارض مدبیة؛ زمین ملخناک و مورچه ناک . (از منتهی الارب ). مدباة. پرملخ . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).

مدبیة. [ م َ بی ی َ ] (ع ص ) ارض مدبیة؛ زمین ملخ خورده . (منتهی الارب ). مدبوة. مجرودة. (اقرب الموارد). زمینی که گیاهش را ملخ خورده است . (از متن اللغة).