مدبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدبول . [ م َ ] (ع ص ) لقمه ٔ پیچیده و بزرگ کرده برای فروبردن . (آنندراج ). نعت مفعولی است از دَبل . رجوع به دبل شود. ◄ پیراسته شده . (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ کودداده شده بر سرگین . (ناظم الاطباء). رجوع به مدبولة شود.