مداوات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مداوات . [ م ُ ] (ع مص ) مداواة. دوا کردن . درمان نمودن . (غیاث اللغات ). چاره کردن . دوا درمان کردن . معالجه کردن . اساوة. اساوت . دارو کردن بیمار را. (یادداشت مؤلف ). رجوع به مداوا و مداواة شود. ◄ (اِمص ) علاج . معالجه . رجوع به مداوا شود.