مخابط
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخابط. [ م َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ مِخبَط. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). چوبدستی هایی که بدان برگ درخت ریزند. و رجوع به مخبط شود. ◄ جاهای خبط و خطا : سلطان چون بدان نواحی رسید و از عقاید و نِحَل . (ایشان استکشاف کرد همه را در مخابط ضلالت و مهابطجهالت دید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٣٩١).