محفود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفود. [ م َ ] (ع ص ) مخدوم . (منتهی الارب ). آن که کسان به خدمت وی بر یکدیگر پیشی گیرند. (یادداشت مرحوم دهخدا).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفود. [ م َ ] (ع ص ) مخدوم . (منتهی الارب ). آن که کسان به خدمت وی بر یکدیگر پیشی گیرند. (یادداشت مرحوم دهخدا).