محفه نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفه نشین . [ م ِ ح َف ْ ف َ ن ِ ] (نف مرکب ) که در محفه قرار گیرد. که در محفه نشیند. رجوع به محفه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفه نشین . [ م ِ ح َف ْ ف َ ن ِ ] (نف مرکب ) که در محفه قرار گیرد. که در محفه نشیند. رجوع به محفه شود.