محفف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفف . [ م ُ ح َف ْ ف ِ ] (ع ص ) سخت عیش و کم مال گردنده . (از منتهی الارب ). بینوا و مفلس و تنگدست شونده . (از ناظم الاطباء). ◄ طواف کننده و گرداگرد آینده . (از منتهی الارب ). ◄ بافنده ٔ جامه .(ناظم الاطباء). ◄ کسی که می پوشاند و می پیچد چیزی را به جامه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).