محفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفر. [ م ِ ف َ ] (ع اِ) محفار. محفرة. بیل و آنچه بدان کَنَنَد. (منتهی الارب ). رجوع به محفار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محفر. [ م ِ ف َ ] (ع اِ) محفار. محفرة. بیل و آنچه بدان کَنَنَد. (منتهی الارب ). رجوع به محفار شود.