مجاحفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجاحفة. [ م ُ ح َ ف َ ] (ع مص ) زحمت دادن و کارزار کردن و انبوهی نمودن و نزدیک شدن . (از منتهی الارب ). فشار دادن گروهان به هم و انبوهی کردن در کارزار و نزدیک شدن . یقال جاحفه مجاحفة و جحافاً. (ناظم الاطباء). مزاحمة. (تاج المصادر بیهقی ) (اقرب الموارد). ◄ به شمشیر و عصا فراگرفتن بعض مر بعض را. (آنندراج ).