متهته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متهته . [ م ُ ت َ ت ِه ْ ] (ع ص ) نعت است از تهتهة. (از منتهی الارب ). مردد در اباطیل . (از ذیل اقرب الموارد). دو دله که سعی و کوشش خود را بیهوده میداند . ◄ زبان گرفته و درمانده زبان . (ناظم الاطباء). و رجوع به تهتهة شود.