متنجس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ نَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) نجس شونده، ناپاک.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ نَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) نجس شونده، ناپاک.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنجس . [ م ُ ت َ ن َج ْ ج ِ] (ع ص ) ناپاک . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آلوده و ناپاک . (ناظم الاطباء). نجس شده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به تنجس شود.