متقامر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقامر. [ م ُ ت َ م ِ ] (ع ص ) همدیگر به گرو چیزی بازنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). با هم دیگر قمار کننده و با یکدیگر نبرد کننده در گروبندی . (ناظم الاطباء). و رجوع به تقامر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقامر. [ م ُ ت َ م ِ ] (ع ص ) همدیگر به گرو چیزی بازنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). با هم دیگر قمار کننده و با یکدیگر نبرد کننده در گروبندی . (ناظم الاطباء). و رجوع به تقامر شود.