متعارک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعارک . [ م ُ ت َ رِ ] (ع ص ) مالنده ٔ گوش، و گوشمال دهنده . ◄ خراشیده و محو و مندرس کننده . و رجوع به «عر»» شود. ◄ حاجت روائی کننده و کامیاب شونده . (آنندراج ) (غیاث ). ◄ کارزارکننده . (غیاث ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ انبوه شونده . (غیاث ) (آنندراج ).