متضایق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متضایق . [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) با هم تنگی کننده . (آنندراج ) (غیاث ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). تنگ در خلق و در جای . (ناظم الاطباء). و رجوع به تضایق شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متضایق . [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) با هم تنگی کننده . (آنندراج ) (غیاث ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). تنگ در خلق و در جای . (ناظم الاطباء). و رجوع به تضایق شود.