متضایف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متضایف . [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) با همدیگر نسبت دارنده . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ نزدیک به کنار. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ◄ رودبار تنگ . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تضایف شود.