متشهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشهی . [ م ُ ت َ ش َهَْ هی ] (ع ص ) خواهانی چیزی کننده . (آنندراج ). آرزومند و مشتاق و کسی که خواهان چیزی باشد پس از خواهانی و دارای شهوتی باشد پس از شهوت . (ناظم الاطباء).
متشهی . [ م ُ ت َ ش َهَْ ها ] (ع ص ) خواسته و آرزو داشته شده . (ناظم الاطباء)