متشنن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشنن . [ م ُ ت َ ش َن ْ ن ِ ] (ع ص ) کهنه . (آنندراج ). کهنه و فرسوده . (ناظم الاطباء). ◄ ترنجیده . (از آنندراج ). درهم کشیده و ترنجیده و خشک شده و چین دار شده و کوتاه شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تشنن شود.