متشنف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشنف . [ م ُ ت َ ش َن ْ ن ِ ] (ع ص ) گوشواره نهنده خود را. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آراسته شده ٔ با گوشواره . (ناظم الاطباء). و رجوع به تشنف شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشنف . [ م ُ ت َ ش َن ْ ن ِ ] (ع ص ) گوشواره نهنده خود را. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آراسته شده ٔ با گوشواره . (ناظم الاطباء). و رجوع به تشنف شود.