متشذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشذر. [ م ُ ت َ ش َذْذِ ] (ع ص ) آن که دامن بر میان پای گیرد. (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ کسی که آماده ٔ جنگ می شود. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تشذر شود. ◄ (اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط).