متشتت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ شَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) پراکنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ شَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) پراکنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشتت . [ م ُ ت َ ش َت ْ ت ِ ] (ع ص ) پراکنده . (منتهی الارب ). متفرق . (از اقرب الموارد). و رجوع به تشتت شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
پراکنده، آشفته