متحد

(مُ تَّ حِ) [ ع. ] (اِفا.) پیوسته، متفق.<br>

(مُ تَّ حِ) [ ع. ] (اِفا.) پیوسته، متفق.

متحد. [ م ُت ْ ت َ ح ِ ] (ع ص ) (از «و ح د») یکی شده . (آنندراج ). پیوسته و متفق و موافقت کرده و متصل و یکی شده و یکی کرده . (ناظم الاطباء) : پس بدین سبب آنچ پوست او رقیق بود و متحد بود پوست او به لب، لب او دو نیمه بود. (قراضه ٔ طبیعیات ص ٤٦). جان گرگان و سگان از هم جداست متحد جان های مردان خداست . مولوی . باشد که طالب و مطلوب متحدباشند. (اوصاف الاشراف ). - متحدالزمان ؛ یک زمان . (فرهنگستان ایران ). - متحدالشکل ؛ هم شکل . همسان . - متحدالمآل ؛ بخشنامه . (فرهنگستان ایران ). - متحد شدن ؛ پیوسته شدن، متفق شدن و یکی گشتن . (ناظم الاطباء) : و فرونریزد تا به روزگار دراز آن رطوبت که با گل متحد شده است ... (قراضة طبیعیات ). - متحد کردن ؛ پیوسته و متصل کردن و متفق نمودن و یکی کردن . (ناظم الاطباء). - متحد گردیدن ؛ متحد شدن : و چون آتش بدو متحد و متداخل گردد بیاض ضوء او بر سرخی غالب گردد. (قراضه ٔ طبیعیات ).

پیوسته، متصل، ملحق سهیم، تعاونی تضامنی، ثبت شده ائتلافی، متحده، مشترک‌المنافع، دست‌دردست، منسجم مرکب، وصل‌شده متعلق، متعلقه

یکپارچه، همدست، همبسته، هماهنگ