متشابر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشابر. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) دو گروه با یکدیگر نزدیک شونده در حرب، گوئی میان ایشان اندازه ٔ شبری مانده است . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). جدا شده ٔ از همدیگر به اندازه ٔ شبری . (ناظم الاطباء). و رجوع به تشابر شود.