مبتلع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبتلع. [ م ُ ت َ ل َ ] (ع ص ) چیزی فروبرده در حلق . (آنندراج ). فروبرده شده در حلق و بلع کرده شده . (ناظم الاطباء).
مبتلع. [ م ُ ت َ ل ِ ] (ع ص ) بسیارخوار. (آنندراج ). ◄ فروبرنده ٔ در حلق و بلع کننده . (ناظم الاطباء). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.