مباهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مباهی . [ م ُ ] (ع ص ) مباهات کننده و فخرکننده و نازکننده .(ناظم الاطباء). فخرکننده و نازنماینده . (آنندراج ). نازکننده و فخرکننده . مفتخر. سربلند. سرفراز. سرافراز. نازنده . فاخر. بالنده . آنکه تفاخر کند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ مغرور و خودستاینده . ◄ سرافراز کرده شده . (ناظم الاطباء).