مارفعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مارفعل . [ ف ِ ] (ص مرکب ) مارکردار. مارخو.موذی . گزنده . که مانند مار آزار رساند : از درون سو مارفعلم وز برون طاووس رنگ قصه کوته کن که دیو راهزن را رهبرم . خاقانی . اعدای مارفعل تو از زخم کین تو سوزنده تر ز سوزن دنبال کژدم است . خاقانی .