ماخل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ماخل . [ خ ِ ] (ع ص ) گریزنده . مالخ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). هارب . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). گریزنده و هارب . (ناظم الاطباء).